Poczucie winy, wstyd i powinność

Poczucie winy to wyrzuty sumienia, że zrobiłeś coś, czego nie powinieneś lub że nie zrobiłeś czegoś, choć należało. Dotyczy Twojego zachowania.

Wina to błąd, a każdy błąd można naprawić.

Wina wynika z niewłaściwego wyboru. Podjąłeś złą decyzję. Ta decyzja to Twoja reakcja na jakiś bodziec. Jest nieskończenie wiele możliwych reakcji na jeden bodziec. Zanim dokonasz wyboru reakcji, zanim podejmiesz decyzję, wiele się dzieje. Pracuje Twój umysł (wszystkie jego poziomy), Twoje serce i duch. Wybór tej jednej jedynej reakcji zależy od Twojej wyobraźni, sumienia, poczucia własnej wartości, zdolności postrzegania i wolnej woli. To tylko jedna mała decyzja.

To, co zrobisz lub czego zaniechasz, możesz uznać za błąd. Możesz go nazwać winą. Akt uznania swojej winy, to kolejna decyzja, kolejna reakcja w łańcuchu. Ta reakcja staje się nowym bodźcem. A zatem przed Tobą kolejna nieskończona ilość możliwych reakcji. Masz teraz szansę na naprawienie błędu. Możesz skorzystać z tej możliwości albo ciągnąć winę dalej lub popełnić kolejny błąd, który powiększy winę, a Twoje poczucie winy wzrośnie.

BODZIEC → dokonywanie wyboru → REAKCJA/BODZIEC2 → dokonywanie wyboru → REAKCJA2/BODZIEC3 → ……→ ∞

Od poczucia winy uwalniasz się poprzez proces samowybaczania. W ten sposób odzyskujesz godność.

Wstyd to poczucie, że okazałeś się złym człowiekiem, zawiodłeś samego siebie. Dotyczy Twojej tożsamości.

Od wstydu uwalniasz się poprzez proces samoakceptacji. Dzięki niemu przywracasz sobie szacunek.

Poczucie winy i wstyd często generują poczucie powinności (wobec kogoś lub czegoś). Kiedy gubisz godność i szacunek do siebie, poddajesz własną wolę innym. Dajesz im władzę nad swoim życiem, przyzwolenie na poniżenie i lekceważenie, kontrolowanie Twojego umysłu i serca. Tylko część duchowa, jako fragment Źródła, pozostaje nadal wolna. A ona zna tylko uniwersalną miłość, ona jest uniwersalnym podtrzymywaczem i aktywatorem Twojego życia i to ona pozwala Ci żyć nadal. I wciąż Cię upomina poprzez sumienie, dając subtelne znaki, że coś trzeba naprawić.

Poczucie powinności naprawia się w procesie uwolnienia siebie i drugiej osoby z toksycznej relacji. Dzięki niemu przyznajesz prawo sobie i innym do bycia wolnym i autonomicznym człowiekiem. Trzeba wybaczyć sobie i tej drugiej osobie, zaakceptować siebie i tą drugą osobę, pomimo popełnionych błędów i przyznać obopólne prawo do istnienia. Tylko relacja, w której obie strony kierują się godnością i szacunkiem, jest zdrową relacją. Dotyczy to wszystkich relacji: związków rodzinnych, uczuciowych, zawodowych, społecznych….każdych.

Obserwuj i polub nas: