Skrypt z 2012 roku
Wizualizacja z elementami poszerzonej wrażliwości zmysłowej
Zamknij oczy. Weź kilka głębokich oddechów. Udaj się teraz do Twojego Bezpiecznego Miejsca.
Rozejrzyj się dookoła. Wyostrz swój wzrok. Zobacz, jak wygląda to miejsce. Co znajduje się po Twojej prawej stronie? Co jest po Twojej lewej stronie/nad Tobą? Co masz pod stopami? Przyjrzyj się kształtom i barwom. Czy jest coś, co szczególnie Ci się podoba? Jeśli jest coś, co budzi Twoje wątpliwości lub lęk, zawsze możesz to wymazać. W końcu to Twoje Bezpieczne Miejsce. To Ty decydujesz o jego wyglądzie/formie. Jeśli jakiś przedmiot / sprzęt / mebel / miejsce szczególnie Cię zainteresuje, podejdź do niego bliżej i dokładnie obejrzyj. Co sprawia, że ono Cię przyciąga?
Jaka jest pogoda/ pora dnia? Po czym to poznajesz?
„Otwórz” swoje uszy. Jakie dźwięki słyszysz? Nazwij je. Kto lub co je wydaje? Zlokalizuj ich źródło. Czy któryś z tych dźwięków podoba Ci się szczególnie? Zatrzymaj przez chwilę na nim swoją uwagę. Jeśli jakiś dźwięk Ci przeszkadza lub niepokoi, zawsze możesz go wyeliminować lub zastąpić innym, To przecież Twoje Bezpieczne Miejsce.
„Uruchom” teraz swój nos. Jakie zapachy odczuwasz? Nazwij je. Co/kto je wydziela? Zapachy, które Ci się nie podobają, możesz usunąć ze swojego Bezpiecznego Miejsca.
Aktywuj teraz swój zmysł smaku. Może jest tam coś do jedzenia lub picia, coś co możesz posmakować. Jaki jest smak tej potrawy bądź napoju?
Aktywuj zmysł dotyku. Każdy cm twojej skóry, nie tylko palce, stają się niezwykle wrażliwe na najmniejszy nawet dotyk. Dotykaj różnych przedmiotów/miejsc dookoła siebie i nazywaj swoje odczucia.
A teraz wyobraź sobie, że podchodzisz do dużego lustra. Jak wyglądasz? Jaką masz fryzurę? W co jesteś ubrana? Co masz na nogach? Jakie masz ozdoby/dodatki?
Skup się teraz na swoim wnętrzu. Jak się czuje Twoje ciało? Czy masz jakieś odczucia? Nazwij je.
Teraz skoncentruj się na swoich emocjach. Jak się czujesz w Twoim Bezpiecznym Miejscu? Nazwij te emocje.
A teraz skup się na swoim umyśle. Jakie myśli przychodzą Ci do głowy? Pozwól przez chwilę biec tym myślom bez kontrolowania ich. Niech sobie polecą dalej.
Teraz odejdź od lustra. Przejdź się kawałek po swoim Bezpiecznym Miejscu i spójrz w dół. Niedaleko Twoich stóp zauważasz maleńkie ziarenko. To nasionko drzewa. Przyjrzyj mu się dokładnie. Jakiej jest wielkości? Jaki ma kolor? Możesz je wziąć do ręki. Jaki ma kształt? Jakie jest w dotyku?
Teraz znajdujesz w pobliżu takie miejsce, w którym posadzisz nasionko do ziemi. Kiedy już masz takie miejsce, robisz w ziemi niewielki dołek, wrzucasz tam ziarenko i delikatnie przysypujesz ziemią.
Wyobraź sobie teraz, że stajesz się tym nasionkiem, wchodzisz w jego „skórę”. Co widzi nasionko? Co słyszy? Co czuje małym noskiem? Jakie czuje jakieś smaki? Jak się czuje w kontakcie z ziemią?
Co myśli? Jakie ma emocje? Czego potrzebuje?
Zaczynasz kiełkować. Wypuszczasz jeden mały kiełek i ostrożnie badasz nim otoczenie, najpierw ziemię, potem powietrze i wszystko to, co tam zastajesz. Jakie są teraz Twoje odczucia? Co widzisz? Co słyszysz?
Wypuszczasz pierwsze listki, łodygi, kwiaty. Rośniesz coraz bardziej. Jak wyglądasz? Co teraz odczuwasz, widzisz? Co się znajduje w Twoim najbliższym otoczeniu? Co słyszysz?
Jesteś teraz dużym drzewem. Co to za drzewo? Jak wyglądasz? Jak wygląda Twoje otoczenie? Jakie myśli przychodzą Ci do głowy?
Teraz wyjdź z „ciała” drzewa. Jesteś znowu sobą. Jesteś w Twoim Bezpiecznym Miejscu. Kiedy będziesz gotowa, możesz otworzyć oczy i wrócić do Tu i Teraz.
